معنی آنفلوانزا

آنفلوانزا

آنفلوآنزا به مجموعه‌ای از بیماری‌های ویروسی مختلف اطلاق می‌شود که عمدتاً بر دستگاه تنفسی تأثیر می‌گذارند و با علائمی نظیر تب، لرز، سردرد، درد مفاصل و عضلات، و احساس خستگی همراه هستند. درمان این بیماری معمولاً شامل استراحت و استفاده از داروهای مسکن مانند آسپیرین و پاراستامول می‌باشد. شدت و مدت زمان بیماری بسته به نوع ویروس متفاوت است و همیشه خطر ابتلا به عفونت‌های ثانویه یا ذات الریه وجود دارد. واکسن‌ها در برابر انواع شناخته‌شده ویروس مؤثر هستند، اما نمی‌توانند از فرد در برابر گونه‌های جدید محافظت کنند. شیوع آنفلوآنزا در سال‌های ۱۹۱۸ و ۱۹۱۹ منجر به مرگ حدود ۲۰ میلیون نفر در سطح جهانی شد. شدت بیماری در این همه‌گیری ممکن است به دلیل جهش‌های ژنتیکی یا ترکیب ویروس آنفلوآنزا با عفونت‌های باکتریایی ذات الریه بوده باشد. پژوهشگران کانادایی برای بررسی علل این موضوع، جسد هفت معدنچی را که در جزیره اسپیتزبرگ نروژ به دلیل آنفلوآنزا فوت کرده و دفن شده بودند، از خاک بیرون آوردند. این جسدها به دلیل سرما به خوبی حفظ شده بودند و پژوهشگران بافت‌های ریوی آن‌ها را مورد بررسی قرار دادند.

لغت نامه دهخدا

( انفلوآنزا ) انفلوآنزا. [ اَ ل ُ ] ( فرانسوی، اِ ) بیماری عفونی بسیار مسری که بصورت همه گیریهای بزرگ درمی آید. سببش را ویروس می دانند. تب سخت و التهاب مخاط مجاری تنفسی از علائم نمایان آن است. ( از دایرةالمعارف فارسی ). مشمشه. تب مشمشه. ( یادداشت مؤلف ).

فرهنگ معین

(اَ فُ لُ اَ ) [ فر. ] (اِ. ) نوعی سرما - خوردگی شدید و مسری.

فرهنگ عمید

( آنفلوانزا ) بیماری ویروسی واگیردار حاد دستگاه تنفسی که با عوارضی مانندِ التهاب مخاط بینی، حلق، تب، سرفه، درد پهلو، سینه درد، سردرد، درد عضلانی و استخوان ها به خصوص دست، پا، و کمر بروز می کند.
= آنفلوانزا