آمایش

( آمایش ) ۱. آراستگی.
۲. آمادگی، آماده کردن.
۳. بررسی و تحلیل.

آمایش
{priming} [روان شناسی] فرایند تسهیل یا مهار پردازش بعدی براثر تجربۀ اخیر یک محرک

آمایش (اصل). آمایش یک اصل مدیریتی است که به موجب آن افراد برای یک محصول نهایی یا یک تجربه موفق آماده می شوند. آمایش به معنای «محتوایی است که مخصوصاً تهیه شده است». آمایش عبارت است از اقدام یا آمادگی برای یک رویداد آینده به عنوان یک هدف و یک نتیجه نهایی قابل قبول. این است که قبل از اینکه چیزی را به دیگران بدهید ( مانند کودک، غذا، روش ها، ماشین ها ) قابل پذیرش سازید.

اسم مصدر آمودن و آماییدن به معنای در هم کردن، آماده کردن، آراسته کردن و مستعد کردن می‌باشد.[۱]؛ آمایش زمین، آمایش پارچه.
آمایش پارچه: نقش زدن و آخرین کارها را برای فرستادن به بازار در آن انجام دادن.
↑ مرحله دوم مطالعات طرح آمایش سرزمین – سازمان برنامه و بودجه

💡 مجموعه حاضر در قالب تحقیقی فراگیر و بین‌رشته‌ای با محوریت آمایش سرزمینی و تاریخی بنادر و دریانوردی ایران در حوزه‌های جغرافیایی دریای خزر و خلیج فارس و دریای عمان و در دوره زمانی پنج هزار ساله از هزاره سوم پیش از میلاد تا سال ۱۳۹۵ شمسی با مدیریت مرکز بررسی‌ها و مطالعات راهبردی و توسط دانشگاه تهران انجام شده‌است.

💡 آمایش سرزمین، ارزیابی نظام‌مند عوامل طبیعی، اجتماعی، اقتصادی، فرهنگی و… به منظور یافتن راهی برای تشویق و کمک به جامعه بهره‌برداران در انتخاب گزینه‌هایی مناسب برای افزایش و پایداری توان سرزمینی در جهت برآورد نیازهای جامعه است.