آلتایی

از خانواده اصلی زبانی، که شامل زبان‌های تُرکی، مغولی، و... است. آلتایی ممکن است در زبان معیار باستان به دو صورت قابل تجزیه باشد؛ نخست به صورت آل - تایی و دیگری بصورت آلت - آیی.
آلْ‌تایی: به معنی لنگه آل، مثلِ آل، که آل نژادی مرموز و رعب‌آور بوده در دنیای ایران باستان.
آلتْ‌آیی: به معنی فرد زیرین، شاید مفعول که در همه کارزارها، جنگ‌ها و یا دشت و صحرا مشاهده شده که در زیر است.

💡 پایتخت آن گورنو-آلتاییسک و جمعیت آن در سال ۲۰۲۱ میلادی ۲۱۰۹۲۴ نفر بوده‌است.

💡 امروزه، منافع خاص آلتایی ها توسط انجمن قومیت های شمالی آلتای بیان و از آن دفاع می شود.

💡 الفبای اورخون در سال ۱۸۸۹ توسط ویلهلم تومسن دانمارکی رمز گشایی شد. این الفبا از زمانی که در سال ۱۸۸۹ توسط نیکولای یادرینتسف در دشت اورخون در مغولستان کشف شده الفبای اورخون نامگذاری گردید. این الفبا قدیمی‌ترین الفبای کشف شده برای نوشتن هر گونه زبان آلتایی است.

💡 آئول (آلتایی جنوبی: аил) نوعی دهکده یا شهرک است که در سرتاسر کوه‌های قفقاز و آسیای میانه یافت می‌شود.

💡 شهر اسلاوگورود (به روسی: Славгород) در کشور روسیه و در کرای آلتایی واقع شده‌است.

💡 از قرن سیزدهم تا هجدهم، مردم آلتایی تحت سلطه سیاسی و فرهنگی مغول ها بودند. منشاء آلتای جنوبی را می توان در این دوره از نتیجه مخلوط شدن قبایل کیپچاک و مغول جستجو کرد. در همین حال، آلتایی های شمالی در نتیجه ادغام قبایل ترک با ساموئیدها، کت ها و دیگر گروه های سیبری بود.