بامیه

بامیه. [ م ِ ی َ / ی ِ ] ( اِ ) بامیا. قسمی از بقولات است دراز به قدر یک انگشت یا بیشتر که از آن خورش پزند. ( فرهنگ نظام ). ثمر نباتی است و در بلاد مصر میشود، سیاه و صلب بقدر کرسنه و شیرین طعم و با اندک لزوجتی و در غلافی مخمس شکل و دو طرف آن اندک باریک و بر آن زغبی شبیه به زغب [ کرک ] لسان الثور [ وهم بر تمام نبات آن ] و نبات آن بقدر درخت ختمی و به هیئت آن در شعب و اغصان و لحاد اندک سرخ رنگ و برگ آن شبیه برگ دلاع. و اهل مصر آنرا در خامی و نرمی با غلاف پخته با گوشت میخورند و بعد پخته شدن و صلب گشتن آرد کرده میخورند. ( از مخزن الادویه ص 132 ). و رجوع به بامیا شود. || قسمی شیرینی. گونه ای از زلبیا ( زلیبیا ) که بشکل بامیا پزند. قسمی از شیرینی است که در شکل شبیه به بامیه است. ( از فرهنگ نظام ).

(یِ ) ( اِ. ) ۱ - گیاهی با برگ های پهن پنجه مانند، شبیه برگ ختمی، میوه اش سبز و دراز است، به صورت پخته شده و درخورشت مصرف می شود. ۲ - نوعی شیرینی که از نشاسته و شکر و روغن و ماست درست کنند.

۱. (زیست شناسی ) میوه ای سبزرنگ و مخروطی شکل که مصرف خوراکی و دارویی دارد.
۲. (زیست شناسی ) گیاه این میوه با برگ های پهن و گل هایش درشت زرد و سفید.
۳. نوعی شیرینی که از آرد، تخم مرغ، نشاسته، شکر، روغن، و ماست تهیه می شود و معمولاً همراه زولبیا مصرف می شود.

( اسم ) گیاهی از تیر. پنیرکیان که یک ساله است و ساقه اش ببلندی یک متر میرسد. برگهایش مانند خطمی متناوب و پهن و پنجه یی و سبز تیره گلهایش منفرد و زرد رنگ است و قسمت مرکزی گلبرگها بسرخی میگراید.

بامیه (خوراکی). بامیِه (خوراکی)
نوعی شیرینی ایرانی، به مایۀ آرد و تخم مرغ، مثل زولبیا. مایۀ زولبیا را از کیسۀ قیف دار یا سرنگ قنادی تیله تیله، کروی یا بیضوی، در دیگ روغن جوش می ریزند و تا به سرخی گرایید برمی دارند و در مایۀ از داغی به گرمی گراییده می گذارند. بامیه به همراه زولبیا، از خوردنی های پُررونق ماه رمضان است.
بامیه (گیاهان). بامیِه (گیاهان)(okra)
بامیِه
گیاهی متعلق به تیرۀ پنیرکیان، جنس کنف، با نام علمی هیبیسکوس اسکولنتوس. گل های زرد و قرمز آن به میوه های سبز، بلند و چسبناکی با نام پنجه عروس(یونجه زرد) یا بیهیندیتبدیل می شوند. از میوه های آن برای تهیه خورش و سوپ استفاده می کنند.

گیاهی با برگ‌های پهن پنجه مانند، شبیه برگ ختمی، میوه اش سبز و دراز است، به صورت پخته شده و درخورشت مصرف می‌شود.
نوعی شیرینی که از نشاسته و شکر و روغن و ماست درست کنند.