آدم گری

آدم‌گری
آدمی‌گری. شعر در نظر او... هدف عالی دارد که حسن‌آفرینی و آدمگری است. «زرین‌کوب»

💡 ای از ازل ز داغ تو آدم گریسته آدم نه، بلکه جمله عالم گریسته

💡 پی رضای تو آدم گریست سیصد سال که تا ز خنده وصلش گشاده گشت دهن

💡 پریزادی به صد آدم گری نیز ز آدم گوی برده، از پری نیز

💡 شعر را مقصود اگر آدم گری است شاعری هم وارث پیغمبری است»

💡 آدم از جنت فردوس چو برخاک افتاد موی شد بر بدن آدم گریان کپنک

💡 تو ابن آدمی‌ گرت امید رحمتی است میراث دیده گیر ز آدم گریستن