تفکه

تفکه. [ ت َ ف َک ْ ک ُ ] ( ع مص ) شگفتی نمودن. ( از تاج المصادر بیهقی ) ( زوزنی ) ( ترجمان جرجانی ترتیب عادل بن علی ) ( از آنندراج ). به شگفت آمدن از چیزی. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ). تعجب. ( از اقرب الموارد ). || پشیمان بودن. ( تاج المصادر بیهقی ). پشیمان شدن. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ). تندم. ( اقرب الموارد ): قوله تعالی: فظلتم تفکهون؛ ای تندمون. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ). || برخورداری گرفتن. ( تاج المصادر بیهقی ). برخورداری یافتن. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ). لذت گرفتن از چیزی و برخورداری یافتن. ( آنندراج ). تمتع. ( اقرب الموارد ): مدتی در این زرع و ضرع تفکه و تنزه نمودی. ( سندبادنامه ص 170 ). || میوه خوردن. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( غیاث اللغات ) ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ). || پرهیز کردن از میوه. از اضداد است. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ).

(تَ فَ کُّ ) [ ع. ] (مص ل. ) ۱ - میوه خوردن. ۲ - شوخ بودن، شوخی کردن. ۳ - لذت بردن.

۱. میوه خوردن.
۲. لذت بردن.
۳. بهره ور شدن از چیزی.
۴. خوش طبعی و مزاح کردن.

۱ -( مصدر ) میوه خوردن.۲ - لذت بردن. ۳ - مزاح کردن خوش طبعی کردن. ۴ - ( اسم ) میوه خوری. ۵ - لذت. ۶ - خوش طبعی. جمع: تفکهات.

میوه خوردن.
شوخ بودن، شوخی کردن.
لذت بردن.

💡 اینست داستان کسی که حرفت خویش فروگذارد و کاری جوید که دران وجه ارث و طریق اکتساب مجالی ندارد. و خردمند باید که این ابواب از جهت تفهم برخواند نه برای تفکه، تا از فواید آن انتفاع تواند گرفت؛ و اخلاق و عادات خویش از عیب و غفلت و وصمت مصون دارد. والله ولی التوفیق.