الدنگ

کلمه الدنگ در زبان فارسی به معنای فردی بی‌فکر، احمق یا نادان می‌باشد. این واژه به طور خاص به افرادی اطلاق می‌شود که در رفتار یا گفتار خود ناپختگی و عدم درک مناسب از شرایط را نشان می‌دهند. این اصطلاح معمولاً به صورت تحقیرآمیز به کار می‌رود.

کاربرد در زبان

این کلمه بیشتر در محاوره و زبان عامیانه استفاده می‌شود و به عنوان یک صفت منفی برای توصیف شخصیت یا رفتار فرد به کار می‌رود. در بسیاری از مکالمات غیررسمی، افراد ممکن است از این واژه برای توصیف کسی که کارهای ناپخته یا احمقانه انجام می‌دهد، استفاده کنند. مثلاً چرا اینقدر الدنگی؟

همچنین استفاده از این واژه می‌تواند نشان‌دهنده نارضایتی یا انتقاد از رفتارهای اجتماعی یا فردی باشد. به عنوان مثال، اگر فردی در یک موقعیت اجتماعی مناسب رفتار ناپسندی از خود نشان دهد، ممکن است دیگران او را الدنگ خطاب کنند.

اثرات استفاده از این واژه

استفاده از کلمه الدنگ معمولاً به عنوان یک توهین تلقی می‌شود و می‌تواند به احساسات منفی در فرد مورد خطاب منجر شود. به همین دلیل، باید در استفاده از آن احتیاط کرد. در برخی موارد، این واژه می‌تواند به عنوان یک نقد غیررسمی و دوستانه به کار رود، به شرطی که در یک فضای مناسب و با نیت مثبت بیان شود.

لغت نامه دهخدا

الدنگ. [ اَ دَ ] ( ص ) بلندبالا و نادان. احمق با قدی دراز. شخص دراز و سبک عقل. کلمه ایست تحقیر را بیشتر برای مرد بلندقد. || لوده و بی غیرت و بی کار و بار: با الدنگها راه مرو بیعار میشوی.

فرهنگ معین

(اَ دَ ) (عا. ) (ص. ) ۱ - بی عار، ولگرد، بی غیرت. ۲ - بی کاره، مفت خوار.

فرهنگ فارسی

بیعار، لوده، بیکاره، مفتخور، ولگردوبی سروپا
۱ - بیعار لوده بیغیرت. ۲ - بیکاره مفتخوار.

جملاتی از کلمه الدنگ

تریاکیان الدنگ سازند سنده را سنگ چون قافیه شود تنگ وسعت فُتد به مَدبر
همه بی‌فضل و فضیلت همه بی‌علم و سواد همه قلاش و بخوبر، همه الدنگ وشرور
فال گیر
بیا فالت رو بگیرم!!! بزن بریم