آب‌رسان

آب رسان
{water cart} [حمل ونقل هوایی] خودروی برای تأمین آب آشامیدنی مسافران یا آب عاری از مواد معدنی برای سامانه های هواگَرد در محدودۀ پیشگاه

آبرسان. آبرسان یکی از مناطق محوری شهر تبریز است. چهارراه آزادی ( آبرسان ) که در تقاطع بزرگراه آزادی ( از سمت جنوب )، بلوار هفت تیر ( از سمت شمال ) و خیابان امام خمینی ( از سمت شرق و غرب ) قرار دارد، به عنوان مرکز منطقه آبرسان شناخته می شود.
در زمان های قبل به این دلیل که امتداد این خیابان به ربع رشیدی منتهی می شد این چهارراه را به خواجه رشید فضل الله همدانی نامیدند ولی بعدها این نام منسوخ شد و تا به امروز نام آبرسان معروف است.
چهارراه امروزی آبرسان تقریباً انتهای محله خیابان است که در غرب آن کوی کلانتر کوچه قرار داشت و در جنوب آن کارخانه بزرگ یوسف آقا قزوینی و کارخانه بافندگی ظفر بود که درختان کهنسال این کارخانه در حال حاضر نیز در نزدیکی چهارراه آبرسان وجود دارند. درسالهای ۱۳۲۸ و ۱۳۲۹ که در تبریز برای اولین بار لوله کشی آب انجام شد، آب اصلی شهر توسط یک لوله بزرگ از روستای فتح آباد به شهر جریان یافت و به طور مستقیم از خیابان امام خمینی تا قونقاباشی و راه آهن ادامه داشت. خط فرعی لوله کشی از خیابان خاقانی به طرف دامنه عون بن علی می رفت که در آن مکان منبع آبی ساخته بودند که امروزه هم به نام «منبع اوستی» مشهور است. چون به علت ازدیاد جمعیت ساکن حاشیه شهر آب این لوله کفایت نمی کرد، تصمیم گرفتند از همین چهارراه امروزی آبرسان به شمال شهر لوله کشی و آب خط لوله آب واقع در خیابان خاقانی را تقویت کنند. از همان زمان نام این چهارراه و خیابان در میان مردم به آبرسان مشهور شد.
چهارراه آبرسان یکی از مراکز اصلی و مرکزی شهر تبریز می باشد. از مهم ترین مراکز چهارراه آبرسان می توان به:
• مراکز خرید برج بلور، اسکان، اسکان ۲، برج سفید، اس ام پی، گلدیس، مرجان، صدف، ونک، نگین، مسعود
• کلینیک هلال احمر
• ساختمان مرکزی بانک سپه
• ساختمان اداری بانک صادرات ایران
• هتل بین المللی تبریز
• هتل گسترش تبریز
• سازمان نوسازی مدارس استان آذربایجان شرقی
• سازمان حفاظت محیط زیست استان آذربایجان شرقی
• سازمان اوقاف و امور خیریه استان آذربایجان شرقی

خودروی برای تأمین آب آشامیدنی مسافران یا آب عاری از مواد معدنی برای سامانه‌های هواگَرد در محدودۀ پیشگاه.

💡 طرح رود بزرگ دست‌ساز یک شبکه آب‌رسانی لوله‌ای‌است که روزانه شش میلیون و پانصد هزار متر مکعب آب آشامیدنی از بیابان صحاری و شن‌زارهای نوبیان برای شهرهای شمالی مانند طرابلس، بنغازی و سرت پمپاژ می‌کند. این پروژه متشکل از بیش از ۱۳۰۰ حلقه چاه با عمق بیش از ۵۰۰ متر بود. قذافی از آن به عنوان شگفتی هشتم جهان نام برده و آن را هدیه‌ای به جهان سوم می‌دانست.

💡 در کشورهای در حال توسعه، به‌طور گسترده‌ای از لوله‌های آزبست سیمان استفاده می‌شود، به‌طوری‌که ۳۰ درصد لوله‌های انتقال آب شهری در هندوستان را شامل می‌شود و ۱۹ درصد از شبکهٔ آب‌رسانی کانادا نیز از جنس آزبست سیمان است.[نیازمند منبع]

💡 پنبهٔ کوهی در طبیعت وجود دارد و می‌تواند وارد آب‌ها شود، مدارک علمی موجود بیانگر این واقعیت است که با وجود این که پنبهٔ کوهی در شبکه‌های آب‌رسانی وجود دارد، مخاطرات بهداشتی از آن مشاهده نمی‌شود و بررسی‌ها نشانگر آن هستند که میزان پنبهٔ کوهی موجود در آب آشامیدنی از نظر سلامتی زیان‌آور نیست.