تضرم

تضرم. [ ت َ ض َرْ رُ ] ( ع مص ) زبانه زدن آتش. ( تاج المصادر بیهقی ) ( زوزنی ). افروخته شدن آتش. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ). || خشم گرفتن. ( تاج المصادر بیهقی ) ( زوزنی ). برافروخته شدن از خشم.( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ). خشم گرفتن. ( آنندراج ).برافروخته شدن از خشم بر کسی. ( از اقرب الموارد ).

(تَ ضَ رُّ ) [ ع. ] (مص ل. ) ۱ - شعله ور شدن آتش. ۲ - برافروخته شدن از خشم.

۱. شعله ور شدن آتش.
۲. برافروخته شدن از خشم.

زبانه زدن آتش. یا خشم گرفتن

شعله ور شدن آتش.
برافروخته شدن از خشم.

💡 ا لم یأن للهجران ان یتصرما و للعود غصن البان ان یتضرما

💡 چه که هم تو زخمی و مرهمی، به وجود محتضرم همی، چه خوش است زآمدنت دمی، خبری به محتضری رسد