بدیمن

بدیمن. [ ب َ ی ُ ] ( ص مرکب ) بدفال و شوم و نامبارک. ( ناظم الاطباء ). شوم و نامبارک. ( آنندراج ). این ترکیب به غلط شبیه تر است ولی استعمال شده است و هم امروز متداول است. ( یادداشت مؤلف ): احطب؛ مرد بدیمن. احص؛ شمشیر بدیمن. ( منتهی الارب ).

(بَ. یُ ) (ص. ) بدشگون، ناخجسته، شوم.

شوم، نامبارک، نحس.

شوم، نامبارک، نحس، ضدخوش یمن
( صفت ) شوم نامبارک نحس مقابل خوش یمن.

بدشگون، ناخجسته، شوم.

💡 گور ویدال در مورد فلسفه رند می‌نویسد: «فلسفه آین رند، در بی‌اخلاقی تقریباً کامل است و شمار زیاد مخاطبانش، آن را بدیمن‌تر می‌کند و نشانه این است که ما به مرحله اجتماعی تازه و نامعمولی قدم می‌گذاریم… به عقیده من توجیه و تجلیل طمع و خودپرستی فقط غیراخلاقی نیست بلکه شر است.»

💡 مثل شدست به بدیمنی آسمان کهن همان بهست که این خانه را خراب کنم