ابلوج

( آبلوج ) آبلوج. ( اِ ) قند مکرر. ( تحفه ). قند سفید. و آن را اَبْلوج نیز گویند و اُبْلوج معرب آن است:
تا آبلوج همچو تبرزد نشد بطعم
تا چون نبات نیست بپیش نظر شکر
بادا نهاده در دهن دولتت مقیم
دست نشاط و عیش بفتح و ظفر شکر.پوربهای جامی.
ابلوج. [ اَ ] ( معرب، اِ ) معرب از فارسی آبلوچ. قند سفید یا شکر سفید یا قند سوده یا قند نرم سفید یا قند مطلق و یا شکر مطلق. آبلوج:
گفت عطار ای جوان ابلوج من
هست نیکو بی تکلف بی سخن.مولوی.آورده نظم و نثر تو کان هست قوت روح
ابلوج قند را بشمار مکرران.بسحاق اطعمه.ای در ره مزعفر ابلوج قند گردی
با لحم چرب و سرخش بزغاله روی زردی.بسحاق.در بیت ذیل ِ مولوی ابلوج وصف قند، شاید به معنی سفید آمده است:
امروز ز کندهای ( قندهای ) ابلوج
پهلوی جوالها دریده.مولوی.|| نوعی میوه.

( آبلوج ) ( اِ. ) قند سفید، نبات.
( اِ ) [ معر. ] (اِ. ) قند سفید، شکر سفید.

( آبلوج ) ۱. شکر، قند سفید: تا آبلوج همچو تبرزد نشد به طعم / تا چون نبات نیست به پیش نظر شکر (پوربهای جامی: لغت نامه: آبلوج ).
۲. نبات.
= آبلوج

( آبلوج ) ( اسم ) قندسفید قند مکرر آبلوچ ابلوج.
آبلوچ، ابلوج، آبلوک: شکر، قندسفید، نبات
( اسم ) قند سفید یا شکر سفید یا قند سوده یا قند نرم سفید یا قند مطلق یا شکر مطلق.
( آب لوج ) قند سفید

اسم: آبلوج (دختر) (فارسی)
معنی: قند سفید، قند مکرر

قند سفید، شکر سفید.

💡 قند سپید ابلوج شد آبی همانا توج شد هم گردنه نغروج شد هم خودسری بر مخ بود

💡 «سلیمان » و «فانیذ» است و «ابلوج » چهارم «سنجری » پنجم «تبرزد»

💡 امروز ز کندهای ابلوج پهلوی جوال‌ها دریده‌ست