سمرت

سمرت. [ س ُ رَ ] ( ع اِمص ) گندم گونی. ( غیاث ). رجوع به سمرة شود.
سمرة. [ س ُ رَ ] ( ع مص ) گندم گون شدن. ( دهار ) ( تاج المصادر بیهقی ) ( آنندراج ) ( منتهی الارب ). گندم گون گردیدن. ( ناظم الاطباء ). || ( اِمص ) گندم گونی. ( مهذب الاسماء ). گندم گونی و آن رنگی است میان سفیدی و سیاهی. ( از آنندراج ) ( از منتهی الارب ). گندمگونی و رنگی میان سپیدی و سیاهی و زردفامی و رنگ قهوه ای و خاکستری. ( ناظم الاطباء ).
سمرة. [ س َ م ُ رَ ] ( ع اِ ) درخت طلح. ج، سمرات، اسمر. ( منتهی الارب ).
سمرة. [ س َ م َ رَ ] ( اِخ ) اهالی شهر سامره که در قدیم شهری بود در فلسطین و پایتخت ملوک بنی اسرائیل بود. ( از ناظم الاطباء ).

(سُ مْ رَ ) ۱ - (مص ل. ) گندم گون بودن. ۲ - (اِمص. ) گندم گونی.

گندمگون بودن، گندمگونی
( مصدر ) ۱ - گندم گون بودن. ۲ - ( اسم ) گندم گونی.

گندم گون بودن.
گندم گونی.

💡 هر یک از این چهار آدمی‌خواست در آیین هندو مورد بررسی دقیق قرار گرفته و مؤلفانی هر یک از این مفاهیم را بسط داده‌اند و این امر چندین اثر مهم را در تاریخ فلسفه هندی به‌دست داده‌است، ازجمله کام‌نامه (کاماسوترا) نوشته واتسیایَنه که به موضوعات لذت جنسی می‌پردازد، رفاه‌شناسی (ارته‌شاستره) نوشته چاناکیا، انواع کتب وظیفه‌شناسی دینی (درمه‌شاستره‌ها) که معروف‌ترین آن منوسمرتی است، و سوتراهای اصلی شش مکتب متعارف هندوئیسم که به مفهوم رهایی روحی پرداخته‌اند.