سلسلش

💡 آنکو بشکر خنده ی شیرین قندست در زلف مسلسلش دلم پیوندست

💡 پایان زلف جعد پریشان سرش ندید چندانک دور کرد دل اندر تسلسلش

💡 عاطر به عنبرینه زلف مسلسلش مشک ختا که نافه ی آهوش مسکن است

💡 دورش مدام باد به بزم طرب چنان کافتد ازان گمان جواز تسلسلش

💡 آن دلبری که عارض و زلف مسلسلش بشکست نرخ سنبل و بازار یاسمن

💡 می رفت، ولی از آب چشمم زنجیر مسلسلش به پا بود