سرکج

سرکج. [ س َ ک َ ] ( ص مرکب ) آنچه سر آن کج و به یک سو باشد. || پارچه ای که یک سوی آن پهن تر از سوی دیگر بود. ( یادداشت مؤلف ).

۱. چیزی که سرش خمیده باشد.
۲. ویژگی فرش یا هرچیز دیگر که یک بر آن کوتاه تر از بر دیگر باشد.

چوب یاعصاکه سرش خمیده باشد، کوتاهی برفرش
( صفت ) ۱ - آنچه که سرش کج و معوج باشد. ۲ - خطی کوچک و مورب که بر سر ( ک ) و ( گ ) نهند: کاف تازی یک سر کج و کاف پارسی دو سر کج دارد.

💡 چنان سرکجروان را کوفت چون مار که میلرزد بخود زلف کج یار!

💡 پروانه چراغ وفا پر کجا برد هرکس که گشت گرد سری سرکجا برد