سر خود گرفتن
متضادها
ایستادن، متوقف شدن
لغت نامه دهخدا
سر خود گرفتن. [ س َ رِ خوَدْ / خُدْ گ ِ رِ ت َ ] ( مص مرکب ) کنایه از بدر زدن و راه خانه گرفتن. ( آنندراج ). به هوای دل خود رفتن. به فکر و اندیشه و کار خود بودن. از پی کار خود رفتن:
مرد باش و سخره مردان مشو
رو سر خود گیر و سرگردان مشو.مولوی.ما را ز خیال تو چه پروای شراب است
خم گو سر خود گیر که خمخانه خراب است.حافظ.دختر رز چند روزی شد که از ما گم شده ست
رفت تا گیرد سر خود هان و هان حاضر شوید.حافظ.سر خود گیر ز درگاه بهشت ای رضوان
که درِ اهل کرم نیست به دربان محتاج.صائب.گفتی سر خود گیر و برو ازسر کویم
این را به کسی گوی که پا داشته باشد.صائب.
فرهنگ معین
(سَ رِ خُ. گِ رِ تَ ) (مص ل. ) پیِ کار خود رفتن.
فرهنگ فارسی
کنایه از بدر زدن و راه خانه گرفتن
ویکی واژه
پیِ کار خود رفتن.
جمله سازی با سر خود گرفتن
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 خبر نکرده سر خود گرفتن از بزمم ادای تازهٔ آن شوخ خود سرم باشد
💡 او نباید بدون هماهنگی با مدیر پروژه، تصمیمات بسیار مهمی را به صورت سر خود گرفتن اعمال کند، زیرا این کار باعث آشفتگی در کل تیم میشود.
💡 در محیطهای کاری حرفهای، هرگز نباید وظایف دیگران را به صورت سر خود گرفتن انجام داد، زیرا این کار باعث تداخل در مسئولیتهای اصلی افراد میشود.
💡 اگر هر فرد در این سازمان بخواهد با سر خود گرفتن تصمیمگیریهای بزرگ کند، قطعاً نظم و انضباط حاکم بر مجموعه به سرعت از بین خواهد رفت.