زرکوبی

زرکوبی. [ زَ ] ( حامص مرکب ) عمل و شغل زرکوب. طلاکاری. ( فرهنگ فارسی معین ):
رخ زردم کند در اشکباری
گهی زرکوبی و گه نقره کاری.نظامی.|| ( ص نسبی ) زرکوبی شده. هر چیزی که روی آن طلاکوبی شده باشد. ( فرهنگ فارسی معین ).

( ~. ) (حامص. ) طلاکاری.

شغل و عمل زرکوب، طلاکوبی، طلاکاری.

۱ - عمل و شغل زرکوب طلاکاری. ۲ - ( صفت ) هر چیزی که روی آن طلا کاری شده باشد.
عمل و شغل زر کوب ط کاری

طلاکا

💡 یکی گنجی پدید آمد در آن دکان زرکوبی زهی صورت زهی معنی زهی خوبی زهی خوبی

💡 رخ زردم کند در اشک‌باری گهی زرکوبی و گه نقره‌کاری