فرهنگ معین
( زخم آور ) (زَ خْ. وَ ) (ص فا. ) مطرب، کسی که بر ساز زَخمه می زند.
( زخم آور ) (زَ خْ. وَ ) (ص فا. ) مطرب، کسی که بر ساز زَخمه می زند.
مطرب، کسی که بر ساز زَخمه میزند.
💡 زدشمن چو ایمن شدی جای خوفست که زخم آورداندر گشاد از مششدر
💡 ساقی از آن باده یاقوت گون یک دوسه مینا زخم آور برون
💡 چون بربط شد مؤمن در ناله و در زاری بربط ز کجا نالد بیزخمه زخم آور
💡 ز لشکر برآمد سراسر خروش به زخم آوریدند پیلان به جوش
💡 ابتلا رنجیست کان رحم آورد احمقی رنجیست کان زخم آورد