ربوبی. [ رَ بی ی / بی ] ( از ع، ص نسبی ) نسبت به رب. ( المنجد ). منسوب الی رب علی غیر قیاس. ( ازآنندراج ) ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ). خدایی. الهی.منسوب به رب بدون قیاس، یا به ربوبیت و باء فتحه داده شده است چنانکه در بصری است. ( از اقرب الموارد ).
- علم ربوبی؛ علم خدایی.
(رُ ) [ ع. ] (ص نسب. ) خدایی، الهی.
ربانی، خدایی.
منسوب به رب، ربانی، خدایی
( صفت ) منسوب به رب خدایی الهی ربانی.
خدایی، الهی.
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 مرحوم میرزای اصفهانى الشواهدالربوبية را پيش من مى خواند ولی فهم مطالب فلسفى برایش صعب الامور بود.
