لغت نامه دهخدا
دگرزا. [ دِ گ َ ] ( ن مف مرکب ) زاده شده از بیگانه. بیگانه زا. که خویش نیست. زاییده دیگران. ( فرهنگ فارسی معین ). || ( نف مرکب ) دگرزاینده.
دگرزا. [ دِ گ َ ] ( ن مف مرکب ) زاده شده از بیگانه. بیگانه زا. که خویش نیست. زاییده دیگران. ( فرهنگ فارسی معین ). || ( نف مرکب ) دگرزاینده.
( صفت ) زاییده دیگران.
ویژگی یک جمعیت گیاهی که در نتیجۀ تغییر شرایط محیطی حاصل از عوامل غیرزنده، مانند زهآب، جانشین جمعیت گیاهی دیگر میشود.
💡 شیرغاب از پردلی آردگرزان را به چنگ لیک نشنیدم گر از چنگ زن در شیر غاب