دوسیه

لغت نامه دهخدا

دوسیه. [ دُ ی ِ ] ( فرانسوی، اِ ) دُسیه. پرونده. ( لغات فرهنگستان ). کارنما. دیوان. ( یادداشت مؤلف ).

فرهنگ معین

(دُ س یِ ) [ فر. ] (اِ. ) پرونده.

فرهنگ عمید

= پرونده

فرهنگ فارسی

پرونده
پرونده

ویکی واژه

پرونده.

جمله سازی با دوسیه

💡 هی تپاندم دوسیه لایِ شُمیز هی پاراف هِشتَم و امضا کردم

💡 فخر رهی بدان دوسیه چشمکان تست کامد پدید زیر نقاب از بَرِد و خد

💡 هر آن که دوسیه خدمتش بود در پشت به نام سابقه، دارای پست عالی شد!

💡 دوسیه کردم و کارتُن تِرتِه بسکه نُت دادم و آنکِت کردم

💡 نیست در دست مرا غیر زِرو هر بده کارتُن و بستان دوسیه

کف پا یعنی چه؟
کف پا یعنی چه؟
اوج یعنی چه؟
اوج یعنی چه؟
فال امروز
فال امروز