دزدافشار

دزدافشار. [ دُ اَ ] ( ص مرکب ) شخصی را گویند که معاون و یاری دهنده و شریک دزد باشد. ( برهان ). کسی که در ظاهر خویشتن را صاحب اختیار وانماید و در باطن شریک و محرم راز دزد باشد. ( آنندراج ). کسی را گویند که معین و شریک دزد باشد و راز دزد ازو پوشیده نماند. ( انجمن آرا ). معاون و یاری دهنده دزد و شریک دزد. ( ناظم الاطباء ). همدست دزد. ( از مهذب الاسماء ). ملص. ( دهار ). دزدافشره. شریک دزد و رفیق قافله: به دزدافشار نفس اماره سریکی کرده اند تا او راهها و نشانها را می نماید. ( معارف بهاء ولدص 161 ).
دلم دزد و نظرآن دزد را دزد
عجب آن دزد و دزدافشار چون است.مولوی ( از آنندراج ).و رجوع به دزدافشره شود.

( ~. اَ ) (ص مر. ) شریک دزد.

کسی که شریک و مددکار دزد باشد، آن که دزد را بشناسد و از مالی که او می دزدد سهمی برای خود بگیرد، شریک دزد: دلم دزد نظر، او دزد این دزد / عجب آن دزد دزد افشار چون است (مولوی۲: ۱۶۰ ).

( صفت ) معاون سارق شریک دزد.
شخصی را گویند که معاون و یاری دهنده و شریک دزد باشد. همدست دزد.

شریک دزد.

💡 دل نفس دزدید و خون گردید بخت چشم بین کش به لعل و در توانگر کرده دزدافشاریی

💡 او دزدد و من گدازم از شرم دزدافشاری است این، نه آزرم

💡 دلم دزد نظر او دزد این دزد عجب آن دزد دزدافشار چونست