حاجت روایی

( ~. رَ ) [ ع - فا. ] (حامص. ) ۱ - برآمدن حاجت. ۲ - برآوردن حاجت، روا کردن حاجت.

۱. روا کردن حاجت.
۲. روا شدن حاجت، برآورده شدن حاجت کسی.

۱ - بر آمدن حاجت. ۲ - بر آوردن حاجت روا کردن حاجت.

برآمدن حاجت.
برآوردن حاجت، روا کردن حاجت.

💡 به دل، بتخانه های آرزو را کرده ام ویران که چاک سینهٔ من قبلهٔ حاجت روایی شد

💡 گرچه در حاجت روایی کعبه طاق افتاده است دردمندان رادل چاک است محراب دگر

💡 همان چشم چراغ از تنگدستان جهان دارم اگر چه طاق در حاجت روایی همچو محرابم

💡 مکن چون فرومایگان دل گران ز حاجت روایی حاجتوران

💡 بود شهره جودت، به مسکین نوازی نشان آستانت به حاجت روایی