جص

جص. [ ج َص ص / ج ِص ص ] ( معرب، اِ )معرب گچ است. صاحب لسان العرب مینویسد: ابن درید گوید جِص درست است و جَص گفته نمیشود و جص عربی نیست ازکلام عجم است و لغت اهل حجاز در جص، قَص است. رجوع کنید به گچ در همین لغت نامه: و اساس از سنگ و گچ است و به آجر و جص طاق بسته اند. ( تاریخ قم ص 81 ). || جبسین. جفصین. ژیپس. رجوع به جبسین در همین لغت نامه شود.
جص. [ ج َص ص ] ( ع مص ) آه و ناله کردن از شدت تنگی طناب بر گردن. ( المنجد ).

(جَ ) [ معر. ] (اِ. ) گچ.

=گچ

( اسم ) گچ
آه و ناله کردن از شدت تنگی طناب جبر بر گردن.

گچ.

💡 شاهان نگر که با دل پر حسرت از جهان رفتند سوی گور ز قصر مشید جص

💡 چون قبور آن را مجصص کرده‌اند پردهٔ پندار پیش آورده‌اند

💡 طبع مسکینت مجصص از هنر هم‌چو نخل موم بی‌برگ و ثمر