تفیدن

تفیدن. [ ت َ دَ ] ( مص ) گرم کردن و گرم شدن با آتش و نشستن در آفتاب و گذاشتن در آفتاب یا به روی آتش. || ترکیدن و شکاف خوردن از گرما. || اندک اندک جمع کردن. || حفظ منافع خود نمودن. ( ناظم الاطباء ).

(تَ دَ ) (مص ل. ) گرم شدن، داغ گشتن.

داغ شدن و گداختن از تف آتش یا آفتاب، تافتن، تفتن، تابیدن، تفسیدن، گرم شدن.

گرم شدن، داغ گشتن.

💡 پس آنها را که از وی مستفیدند که هریک در هنر صد جا مشیدند

💡 راز دل بر زبان چو میآرد مستفیدند زیرک و کودن

💡 ز مه تا ماهی او را مستفیدند که صیت فضلش از مه تا به ماهیست

💡 که ملک از حق و خلق او را عبیدند بقدر حق خود ز او مستفیدند

💡 مستفیدند دل و جان ز تو چون عقل از علم مستفادند مه و خور ز تو چون نور از نار