فرهنگ معین
( ~. ) [ ع - فا. ] (اِمر. ) محل تفریح، گردش گاه.
( ~. ) [ ع - فا. ] (اِمر. ) محل تفریح، گردش گاه.
{resort} [گردشگری و جهانگردی] مکانی تفریحی برای گذراندن تعطیلات و پر کردن ایام فراغت گردشگران
💡 ارتفاع تفریحگاه ۱۴۸۰ متر از سطح دریا است.
💡 در منطقهٔ کوه زیر شکارگاهها و تفریحگاههای زیادی وجود دارد، همچنین غارها و اشکفتهای فراوانی نیز وجود دارند که کوهنوردان در شبهای زمستانی در آنها پناه میگیرند.
💡 تفریحگاه اُرتوکَند در طول جغرافیایی ۵٩٫۵٨٣١ و عرض جغرافیایی ٣۶٫۴٨۴٩ و در ۴٠ کیلومتری جنوب کلات و ١١٠ کیلومتری شمال مشهد قرار دارد.