تغلیط
لغت نامه دهخدا
تغلیط. [ ت َ ] ( ع مص ) کسی را به غلط منسوب کردن. ( زوزنی ) ( صراح ). به غلط منسوب کردن کسی را. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ). در غلط انداختن کسی را. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ). در غلط انداختن کسی را و به غلط منسوب کردن. ( آنندراج ). غلط کسی را گفتن یا به غلط منسوب کردن او را. ( از اقرب الموارد ).
فرهنگ معین
(تَ ) [ ع. ] (مص م. ) به غلط نسبت دادن، به غلط انداختن.
فرهنگ عمید
۱. به غلط انداختن.
۲. به غلط نسبت دادن.
جمله سازی با تغلیط
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 آن دیو و پری ساخته از پی تغلیط تا شیشه نماید به نظر آب مسرد
💡 و الرجس اسم لکل مکروه. او متقذّر و الرجز ابلغ من الرجس و انکر منه و هو اسم کل مکروه. فی القرآن الرجز العذاب فی مواضع و الرجس اسم الشیطان و تغلیطه و وسوسته.
💡 برای رسیدن به بافت مطلوب در تهیه سسهای غلیظ، آشپز باید از ترکیب آرد و کره برای تغلیط تدریجی مایع در حین حرارت دادن استفاده کند.
💡 در آزمایشهای شیمیایی، فرآیند تغلیط محلول با افزودن مواد خاص میتواند برای جداسازی ذرات معلق از فاز مایع در مقیاس صنعتی بسیار مفید باشد.
💡 فرآیند تغلیط خون در بدن یک مکانیسم حیاتی است که از خونریزی بیش از حد پس از آسیب دیدن عروق خونی جلوگیری میکند و زخم را میبندد.