تعلیم دادن

تعلیم دادن. [ ت َ دَ ] ( مص مرکب ) آموزانیدن. بیاگاهانیدن. آموختن چیزی بکسی:
تشریف ضربت او ارواح وحشیان را
تعلیم شکر دادی هنگام انفصالش.خاقانی.خری را ابلهی تعلیم میداد.( گلستان ).نشست و خاست بعاشق که میدهد تعلیم
اگر نباشد در بزم آن نگار سپند.صائب ( از آنندراج ).تعلیم ناز چند دهی چشم مست را
دل آنقدر ببر که توانی نگاه داشت.اختری یزدی ( ایضاً ).کاش یک حرف وفا نیز بگوش تو زدی
آنکه چندین به تو تعلیم ستمکاری داد.سنجرکاشی ( ایضاً ).

( مصدر ) آموختن یاد دادن.

addestrare
istruire

💡 به طفل تخته تعلیم دادن استاد اشاره ای است که آماده باش طوفان را

💡 مرا تعلیم دادند آن عزیزان که هم‌چون برگ شو بر خاک ریزان

💡 بکار، از کودکان پیش اوفتادن رموز کارشان تعلیم دادن