تشبیهات

تشبیهات. [ ت َ ] ( ع اِ ) ج ِ تشبیه. رجوع به تشبی-ه ش-ود.

( مصدر اسم ) جمع تشبیه.

💡 چون گفته بودیم که تن آدم نسخۀ عالم است، اکنون بدانکه تن مشابه زمین است و مشابه آسمان و مشابه سال است که زمان است و مشابه شهر است که مکان است. پس ما در این رساله بجهت آسانی طالب این تشبیهات را جداگانه بیان کنیم:

💡 مضامین غزلیات او عاشقانه است ولی در آنها اشارات اخلاقی و عرفانی نیز وجود دارد. سخن او از تشبیهات و تعبیرات بدیع خالی نیست. وی مثنوی‌ای با نام «کارنامه» دارد که در سال ۷۴۱ ه‍.ق و یک سال پیش از مرگ خواجه علاءالدین وزیر سروده شده، در کارنامه شعری خود دارد. «کارنامه» ابن یمین، همچون «کارنامه بلخ» سنایی، وصف احوالات شاعر بوده‌است که مخاطبش باد می‌باشد.

💡 ابن‌ندیم اثر دیگری هم داشته با عنوان «الاوصاف و التشبیهات» دربارهٔ کتاب و کتابت و ارج و ارزش آن که امروزه در دسترس نیست.

💡 ابواسحاق، ابراهیم بن ابی‌عون احمد بن منجّم شهرت‌یافته به ابنِ ابی‌عون (؟ -۹۳۴م) ادیب، زبان‌شناس و نویسنده عراقی بود. النواحی در اخبار سرزمین‌ها، الجوابات المسکته، التشبیهات، الدواوین، الرسائل، بیت مال السرور از آثار اوست. پس از اینکه راضی بالله از او خواست که از شلمغانی تبرا جوید، او را همراهش به صلیب کشید.