لغت نامه دهخدا
تجهیل. [ ت َ ] ( ع مص ) به جهل منسوب کردن. ( تاج المصادر بیهقی ) ( زوزنی ). به نادانی منسوب کردن کسی را. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ) ( از قطر المحیط ).
تجهیل. [ ت َ ] ( ع مص ) به جهل منسوب کردن. ( تاج المصادر بیهقی ) ( زوزنی ). به نادانی منسوب کردن کسی را. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ) ( از قطر المحیط ).
(تَ ) [ ع. ] (مص م. ) نادان شمردن.
کسی را نادان شمردن، به نادانی منسوب کردن.
( مصدر ) کسی را بنادانی منسوب کردننادان شمردن.
نادان شمردن.
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 گر بگویی از پی تعلیم بود عین تجهیل از چه رو تفهیم بود
💡 «فَاسْتَفْتِهِمْ» یعنی: سل یا محمد اهل مکة، سؤال توبیخ و تجهیل: «أَ لِرَبِّکَ الْبَناتُ وَ لَهُمُ الْبَنُونَ» و ذلک انّ بنی خزاعة زعموا انّ الملائکة بنات اللَّه لذلک یسترهنّ، یقول: ایّ قیاس یقتضی ان یختار سبحانه لنفسه الانقص و یجعل لکم الافضل؟
💡 همه تجهیل هم کنند تمام بله تکفیر یکدگر به مثل