بوادر

لغت نامه دهخدا

بوادر. [ ب َ دِ ] ( ع اِ ) ج ِ بادرة. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( اقرب الموارد ).

(بَ دِ ) [ ع. ] (ص. ) ج. باردة. ۱ - تندی و تیزی چشم. ۲ - تیزی شمشیر. ۳ - شتابزدگی.

۱. [جمعِ بادِر] = بادِر
۲. [جمعِ بادِرَة] = بادره

باردة.
تندی و تیزی چشم.
تیزی شمشیر.
شتابزدگی.

جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب

💡 بوادر فجئه‌ئی باشد که بر دل ز غیب آید بقبض و بسط سائل

💡 اگر باشد بوادر برگشایش ورودش روشن آید در نمایش

💡 شده اندر بوادر ز او اشارت نباشد فرض تکرار عبارت