لغت نامه دهخدا
باددره. [ بادْ، دَ رَ / رِ ] ( اِخ ) ده کوچکیست از دهستان دیناران بخش اردل شهرستان شهرکرد. در 16هزارگزی باختر اردل واقع است و دارای 19 تن سکنه میباشد. ( از فرهنگ جغرافیائی ایران ج 10 ).
باددره. [ بادْ، دَ رَ / رِ ] ( اِخ ) ده کوچکیست از دهستان دیناران بخش اردل شهرستان شهرکرد. در 16هزارگزی باختر اردل واقع است و دارای 19 تن سکنه میباشد. ( از فرهنگ جغرافیائی ایران ج 10 ).
{valley wind} [علوم جَوّ] بادی که در هوای صاف در امتداد محور درّه، رو به بالا می وزد و مؤلفۀ روزهنگام سامانه های باد کوه درّه است متـ. نسیم درّه valley breeze
بادی که در هوای صاف در امتداد محور درّه، رو به بالا میوزد و مؤلفۀ روزهنگام سامانههای باد کوه ـ درّه است
💡 ابر درهای عدن پیش گل و سوسن کشید باد درهای چمن بر روی گلبویان گشاد
💡 آباد دره (پیشتر: اویاس) یک منطقهٔ مسکونی در تاجیکستان است که در ولایت سغد واقع شدهاست.
💡 آن زلف عنبرافشان پیوسته باد درهم کو از سیاهکاری سر در رخ تو ساید
💡 آن زلف عنبرافشان پیوسته باد درهم بادی و در تن ما جانی دگر فزاید