لغت نامه دهخدا
ایرمان سرا. [ س َ ] ( اِ مرکب ) ایرمان سرای. خانه و سرای عاریتی. ( برهان ). خانه کرایه ای و عاریتی. ( ناظم الاطباء ). ایرمان سرای مهمان سرای مستعمل است:
یارب چه ناخلف پسری کز وجود تو
دارالخلافه پدر است ایرمانسرای.خاقانی.در ایرمانسرای جهان نیست جای دل
دیر از کجا و خلقت بیت اﷲ از کجا.خاقانی.|| سر کوی مطلوب. ( برهان ). سر کوی محبوب. ( از ناظم الاطباء ). || حسرت خانه. || مجازاً، دنیا. ( برهان ) ( ناظم الاطباء ). || مأوای معشوق. ( ناظم الاطباء ).