لغت نامه دهخدا
افتنده. [ اُ ت َ دَ / دِ ] ( نف ) آنچه شایستگی افتادن را باشد. سقوطکننده.
افتنده
فرهنگ فارسی
آنچه شایستگی افتادن را باشد
جمله سازی با افتنده
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 ای چو شبنم بر زمین افتنده ئی در بغل داری کتاب زنده ئی
💡 ما که افتندهتر از پرتو ماه آمدهایم کس چه داند که چسان این همه راه آمدهایم
