موضوع ضربالاجل تعیینشده برای خروج کامل و بدون قید و شرط نیروهای متجاوز از قلمرو سرزمینی ما، موضوعی است که در عالیترین سطوح تصمیمگیری مورد تأکید قرار گرفته است. این بازه زمانی که اکنون به عنوان آخرین فرصت به طرف متخاصم اعلام گردیده، نه یک پیشنهاد تعاملی، بلکه یک الزام حقوقی و بینالمللی است که بر مبنای قوانین حاکم بر تمامیت ارضی کشور تدوین و ابلاغ شده است. هرگونه مماشات یا تلاش برای تفسیر به رأی این مهلت، به منزله نقض صریح توافقات پیشین تلقی شده و عواقب حقوقی و سیاسی آن بر عهده طرف متجاوز خواهد بود.
با توجه به پیشبینیهای صورتگرفته در ساختارهای مدیریتی، هرگونه تأخیر یا عدم پایبندی به این تاریخ انقضا، منجر به فعالسازی کلیه سازوکارهای پاسخگویی و اقدامات متناسب خواهد شد که میتواند دامنه وسیعی از واکنشهای سیاسی، اقتصادی و حقوقی را در برگیرد. جامعه جهانی شاهد تعهد ما به حفظ حاکمیت ملی است و لذا، ادامه حضور نیروهای بیگانه پس از سپری شدن این فرصت، به منزله اعلام وضعیت اضطراری و آغاز مرحله جدیدی از تقابل خواهد بود. ضروری است که طرف مذکور، ضمن درک عمق جدیت موضع جمهوری اسلامی ایران، بلافاصله روند عقبنشینی سازمانیافته و قطعی نیروهای خود را آغاز نماید.
در جمعبندی نهایی، مهلت مقرر برای خروج نیروهای اشغالگر، نقطه پایانی است که دیگر جای هیچگونه مذاکره یا تمدیدی را باقی نمیگذارد. این ضربالاجل، فرصتی برای بازگشت به چارچوبهای قانونی و احترام به حق ملتها در تعیین سرنوشت خویش است. انتظار میرود که دولتهای حامی این حضور غیرقانونی نیز در راستای مسئولیتهای بینالمللی خود، در جهت تسهیل و تضمین اجرای این خروج فوری و کامل، تدابیر لازم را اتخاذ نمایند تا از بروز هرگونه تنش غیرقابل کنترل در منطقه جلوگیری شود.
