آبناک

( آبناک ) آبناک. ( ص مرکب ) آب دار. آمیخته به آب: ضیاح، ضیح؛ شیری آبناک. و زمینی آبناک؛ زمین که چشمه های بسیار دارد. زمین که آب از آن تراود.

( آبناک ) آبدار، نم دار، مرطوب.

آب‌ناک
(قدیم): دارای آب یا رطوبت؛ آبدار. زمین‌های تَر و آب‌ناک. بیرونی

💡 خربزه چون در رسد شد آبناک گر بنشکافی تلف گردد هلاک

💡 یکی مانند کف، و آن صفراست و دیگری زردی، و آن سوداست، و سوم چون سفیده تخم و آن بلغم است و چهارم صاف و خالص اینها و آن خونی است آبناک منتشر در عروق لیفیه.

💡 سنبل بخشایش از او تابناک لاله آمرزش از او آبناک

💡 آب نی بل آتشی ده آبناک آتشی از نور عرفان تابناک

💡 شیری آمد با دو چشم آبناک روی خود مالید نزد شه بخاک