لغت نامه دهخدا
( آبله گاوی ) آبله گاوی. [ ب ِ ل َ / ل ِ ی ِ ] ( ترکیب وصفی، اِ مرکب ) آبله ای است که بیشتر روی پستانهای گاو میزند که از ترشح دانه های آن مایه آبله برای انسان تهیه می کنند. ( از فرهنگ فارسی معین ).
( آبله گاوی ) آبله گاوی. [ ب ِ ل َ / ل ِ ی ِ ] ( ترکیب وصفی، اِ مرکب ) آبله ای است که بیشتر روی پستانهای گاو میزند که از ترشح دانه های آن مایه آبله برای انسان تهیه می کنند. ( از فرهنگ فارسی معین ).
آبلهگاوی
(پزشکی): بیماری بثوری خفیف در گاو که از راه تماس با حیوانات آلوده، به انسان سرایت میکند.
💡 انتقال این بیماری برای اولین بار در افرادی که برای دوشیدن شیر به پستان گاوهای آلوده دست میزدند مشاهده شد. این افراد دچار زخمها و ضایعات پوستی شدیدی میشدند. آبله گاوی بیشتر در حیواناتی به جز گاوها مانند جوندگان نیز یافت میشود. آبلهٔ گاوی، علائمی مشابه بیماری بسیار مسری و اغلب کشندهٔ آبله دارد اما عوارض و مرگ و میر بسیار کمتری از آبله دارد.
💡 چهار ارتوپاکس ویروس در انسان ایجاد عفونت میکنند: واریولا، واکسینیا، آبله گاوی و آبله میمون. ویروس واریولا فقط انسانها را در طبیعت آلوده میکند، اگرچه نخستیها و سایر حیوانات در یک محیط آزمایشی آلوده شدهاند. ویروسهای واکسینیا، آبله گاوی و آبله میمون میتوانند هم انسان و هم سایر حیوانات را در طبیعت آلوده کنند.