Æthelwulf

💡 It was farther off from the main points of attack, and had the incalculable advantage of a succession of capable kings: Egbert, Æthelwulf, and—at the time of our story—Alfred.

این شهر از نقاط اصلی حمله دورتر بود و از مزیت بی‌حد و حصر سلسله‌ای از پادشاهان لایق برخوردار بود: اگبرت، اتلولف، و - در زمان داستان ما - آلفرد.

💡 Chronicles portray Æthelwulf as devout and pragmatic, arranging alliances through marriage while shoring defenses against relentless coastal raids.

تواریخ، اتلولف را فردی دیندار و عمل‌گرا به تصویر می‌کشد که از طریق ازدواج اتحاد برقرار می‌کرد و در عین حال در برابر حملات بی‌رحمانه ساحلی، از خود دفاع می‌کرد.

💡 Under Æthelwulf, Alfred’s father, Winchester had become the chief city of England; for while the other kingdoms went down before the Northern pirates, Wessex still stood its ground.

در زمان اتلوولف، پدر آلفرد، وینچستر به شهر اصلی انگلستان تبدیل شده بود؛ زیرا در حالی که سایر پادشاهی‌ها در برابر دزدان دریایی شمالی شکست خوردند، وسکس همچنان پابرجا ماند.

💡 “Athelwulf, the son of Wulfhere.”

«آتلوولف، پسر وولفر.»

💡 If you were Æthelwulf, the King of Wessex in the ninth century, you saw your sons, basically, as a chance to riff on the splendor of your own appellation.

اگر شما اتلولف، پادشاه وسکس در قرن نهم، بودید، اساساً پسرانتان را فرصتی برای تکرار شکوه لقب خودتان می‌دانستید.

💡 King Æthelwulf - the father of King Alfred and the conqueror of Viking Northumbria.

پادشاه اتلوولف - پدر پادشاه آلفرد و فاتح وایکینگ نورثامبریا.