xanthine

💡 In 1881-1882 he published papers which established the formulae of uric acid, xanthine, caffeine, theobromine and some other compounds of this group.

در سال‌های ۱۸۸۱-۱۸۸۲ او مقالاتی منتشر کرد که در آنها فرمول اسید اوریک، زانتین، کافئین، تئوبرومین و برخی دیگر از ترکیبات این گروه را تعیین کرد.

💡 The conventional treatments include the drugs allopurinol and febuxostat, both of which inhibit the enzyme xanthine oxidase, which produces uric acid from DNA in food.

درمان‌های مرسوم شامل داروهای آلوپورینول و فبوکسوستات هستند که هر دو آنزیم زانتین اکسیداز را که اسید اوریک را از DNA موجود در غذا تولید می‌کند، مهار می‌کنند.

💡 A spike in xanthine prompted the clinician to review the patient’s diet and meds.

افزایش ناگهانی زانتین، پزشک را بر آن داشت تا رژیم غذایی و داروهای بیمار را بررسی کند.

💡 The lab verified xanthine by matching retention time and mass fragments.

آزمایشگاه با تطبیق زمان بازداری و قطعات جرمی، زانتین را تأیید کرد.

💡 Caffeine metabolism produces xanthine and related compounds detectable in serum.

متابولیسم کافئین، زانتین و ترکیبات مرتبط قابل تشخیص در سرم را تولید می‌کند.

💡 To obtain the xanthine we treat the petals of yellow flowering dahlias with alcohol, which quickly dissolves the yellow coloring matter, besides the fat and resin.

برای به دست آوردن زانتین، گلبرگ‌های کوکب‌های زرد رنگ را با الکل تیمار می‌کنیم که به سرعت ماده رنگ‌زای زرد را علاوه بر چربی و رزین در خود حل می‌کند.