Weyden

💡 Van der Weyden is believed to have painted himself in the guise of Saint Luke.

اعتقاد بر این است که ون در ویدن خود را به شکل سنت لوک نقاشی کرده است.

💡 But the traditions are clearly linked, and the contention here is that the main currents in Dutch 17th-century painting can be found in van der Weyden’s masterpiece.

اما این سنت‌ها آشکارا به هم مرتبط هستند و بحث اینجاست که جریان‌های اصلی نقاشی قرن هفدهم هلند را می‌توان در شاهکار ون در ویدن یافت.

💡 The museum hung a panel attributed to Weyden, its crisp drapery revealing his steady hand.

موزه تابلویی منسوب به ویدن را آویزان کرده بود که پارچه‌ی ترد آن، دست‌های استوار او را نمایان می‌کرد.

💡 I often study the expression on the face of Saint Luke in this masterpiece by Rogier van der Weyden at Boston’s Museum of Fine Arts.

من اغلب حالت چهره‌ی سنت لوک را در این شاهکار روجیه ون در ویدن در موزه هنرهای زیبای بوستون بررسی می‌کنم.

💡 A seminar on Weyden explored how altarpieces shaped devotional practice.

سمیناری درباره ویدن بررسی کرد که چگونه محراب‌ها به اعمال عبادی شکل می‌دهند.

💡 Scholars compared a workshop copy with an original by Weyden to teach connoisseurship.

محققان برای آموزش خبرگی، یک نسخه کارگاهی را با نسخه اصلی اثر ویدن مقایسه کردند.