vengeance

💡 The play treats vengeance as a trap disguised as medicine.

این نمایشنامه، انتقام را به عنوان تله‌ای در لباس دارو نشان می‌دهد.

💡 For Jones and Dolan, that symbolism is not about vengeance or despair, but about finding a path forward.

برای جونز و دولان، این نمادگرایی ربطی به انتقام یا ناامیدی ندارد، بلکه به یافتن مسیری رو به جلو مربوط می‌شود.

💡 A cycle of vengeance ends when someone breaks the script.

چرخه انتقام زمانی پایان می‌یابد که کسی از قوانین سرپیچی کند.

💡 Poets retell Branwen’s story to explore grief, loyalty, and the cost of vengeance in fractured kingdoms.

شاعران داستان برانون را بازگو می‌کنند تا غم، وفاداری و هزینه انتقام را در پادشاهی‌های از هم پاشیده بررسی کنند.

💡 A dharmic reading of the tale highlights obligations rather than vengeance.

خوانش دارمایی از این داستان، به جای انتقام، بر تعهدات تأکید می‌کند.

💡 In the tale, Matholwch’s alliance unravels under insult and vengeance, reminding listeners that pride can sink fleets faster than storms.

در این داستان، اتحاد ماتولویچ تحت تأثیر توهین و انتقام از هم می‌پاشد و به شنوندگان یادآوری می‌کند که غرور می‌تواند ناوگان‌ها را سریع‌تر از طوفان غرق کند.