UHF

💡 "When my last movie 'UHF' came out in 1989, I made a solemn vow to my fans that I would release a major motion picture every 33 years, like clockwork," Yankovic said in a statement.

یانکوویچ در بیانیه‌ای گفت: «وقتی آخرین فیلم من «UHF» در سال ۱۹۸۹ اکران شد، به طرفدارانم قول جدی دادم که هر ۳۳ سال یک فیلم سینمایی بزرگ را مثل ساعت اکران کنم.»

💡 The Times reviewed “UHF” back in the day, with the critic writing, “As an actor, Yankovic alternates between screaming and staring confusedly into space.”

روزنامه تایمز در همان زمان «UHF» را نقد کرد و منتقد نوشت: «یانکوویچ به عنوان یک بازیگر، مدام بین فریاد زدن و خیره شدن گیج به فضا در نوسان است.»

💡 The antenna tuned for UHF pulled in crisp signals after a cloudy start.

آنتن تنظیم‌شده برای UHF، پس از یک شروع ابری، سیگنال‌های واضحی دریافت کرد.

💡 Walkie-talkies on UHF cut through city noise better than VHF that day.

آن روز، واکی تاکی‌های UHF نویز شهر را بهتر از VHF حذف می‌کردند.

💡 Engineers mapped coverage shadows at UHF around tall buildings.

مهندسان سایه‌های پوشش UHF را در اطراف ساختمان‌های بلند نقشه‌برداری کردند.

💡 His last film, “UHF,” a box office bomb that turned into a cult classic, was released in 1989.

آخرین فیلم او، «UHF»، که در گیشه شکست خورد و به یک فیلم کلاسیک کالت تبدیل شد، در سال ۱۹۸۹ اکران شد.