Tubal-cain

💡 From Genesis 4 the movie borrows the character of Tubal-Cain, “the forger of all instruments of bronze and iron.”

فیلم از فصل چهارم سفر پیدایش، شخصیت توبال-قابیل، «سازنده‌ی تمام ابزارهای برنزی و آهنی» را به عاریت می‌گیرد.

💡 Tubal-Cain may be a brute and a deceiver, but his nemesis is, at least potentially, a genocidal lunatic.

توبال-کین شاید یک وحشی و فریبکار باشد، اما دشمن او، حداقل به طور بالقوه، یک دیوانه‌ی نسل‌کش است.

💡 The exhibit linked Tubal cain to early craft guild myths.

این نمایشگاه، قابیل توبال را به اسطوره‌های اولیه‌ی اصناف صنایع دستی مرتبط می‌کرد.

💡 Poems invoke Tubal cain when forging becomes metaphor.

اشعار، وقتی جعل به استعاره تبدیل می‌شود، به قابیل توبال استناد می‌کنند.

💡 But Tubal-Cain is also something of a humanist, or at least a proponent of the idea that humanity, for all its cravenness and corruption, might be worth saving.

اما توبال-کین همچنین تا حدودی یک انسان‌گرا است، یا حداقل طرفدار این ایده است که بشریت، با وجود تمام بزدلی و فسادش، ممکن است ارزش نجات دادن را داشته باشد.

💡 A display credited Tubal cain as an ancient master of metalwork.

یک تابلو، توبال کین را به عنوان استاد باستانی فلزکاری معرفی می‌کرد.