Trinacria

💡 This piano solo was the nearest approach to chamber music that a thorough search and research revealed in the island of Trinacria.

این تک‌نوازی پیانو نزدیک‌ترین نمونه به موسیقی مجلسی بود که یک تحقیق و پژوهش کامل در جزیره تریناکریا نشان داد.

💡 A poet praised Trinacria for citrus groves and sea light.

شاعری تریناکریا را به خاطر باغ‌های مرکبات و نور دریا ستایش کرد.

💡 The emblem of Trinacria, three legs around a head, turned up on market tiles.

نشان تریناکریا، سه پا دور یک سر، روی کاشی‌های بازار خودنمایی می‌کرد.

💡 It was not till 1302 that Boniface VIII. was brought to accept the accomplished fact, and to acknowledge Frederic of Aragon as King of Trinacria.

تنها در سال ۱۳۰۲ بود که بونیفاس هشتم مجبور شد این واقعیت انجام شده را بپذیرد و فردریک آراگونی را به عنوان پادشاه تریناکریا به رسمیت بشناسد.

💡 The flag of Sicily — called the Trinacria, with its image of Medusa’s head and three disembodied legs — was whipping in the air.

پرچم سیسیل - که تریناکریا نامیده می‌شد و تصویر سر مدوسا و سه پای جدا شده از بدنش را داشت - در هوا تکان می‌خورد.

💡 Only too glad to effect an escape at any price, the Greeks again rowed on until they sighted Trinacria, the island of the sun, where Phaetusa and Lampetia watched over the sun god’s sacred herds.

یونانیان که از فرار به هر قیمتی بسیار خوشحال بودند، دوباره به راه خود ادامه دادند تا اینکه تریناکریا، جزیره خورشید، را دیدند؛ جایی که فایتوسا و لامپتیا از گله‌های مقدس خدای خورشید مراقبت می‌کردند.