schizo

💡 A script revised every schizo gag into humor that didn’t punch down.

یک فیلمنامه، هر شوخی شیزوفرنی را به طنزی تبدیل کرد که بی‌اثر بود.

💡 The style guide lists schizo under “do not use,” with reasons and alternatives.

راهنمای سبک، اسکیزو را در زیر «استفاده نشود» فهرست می‌کند و دلایل و جایگزین‌های آن را ذکر می‌کند.

💡 I wanted to see just how schizo he really was.

می‌خواستم ببینم واقعاً چقدر اسکیزو (روان‌پریش) است.

💡 Back then, I regularly heard friends use pejorative words like “nuts,” “psycho,” “schizo,” “insane” and “looney tune” as general insults to anyone for any transgression.

آن موقع‌ها، مرتباً می‌شنیدم که دوستانم از کلمات تحقیرآمیزی مثل «دیوانه»، «روانی»، «اسکیزو»، «مجنون» و «دیوانه» به عنوان توهین‌های عمومی به هر کسی برای هر گناهی استفاده می‌کردند.

💡 Using schizo as shorthand is lazy; say what you mean and let people keep their dignity.

استفاده از اسکیزو به عنوان خلاصه‌نویسی تنبلی است؛ منظورتان را بگویید و بگذارید مردم شأن خودشان را حفظ کنند.

💡 People will ask, “Who’s that actor on that show? Y’know, the one who plays the schizo?” or “She’s on that teen show, the suicide one,” and of course, “She’s the one who goes insane.”

مردم می‌پرسند: «اون بازیگر توی اون سریال کیه؟ می‌دونی، همونی که نقش اسکیزو رو بازی می‌کنه؟» یا «اون توی اون سریال نوجوانانه‌ست، اونی که خودکشی می‌کنه» و البته، «اون کسیه که دیوونه می‌شه.»