salt cedar

💡 Without this advantage, cottonwood populations have dwindled, and invasive species like salt cedar, which shed their seeds year-round, monopolize their habitat instead.

بدون این مزیت، جمعیت درختان سرو کاهش یافته و گونه‌های مهاجمی مانند سرو نمکی که در تمام طول سال بذر می‌ریزند، زیستگاه آنها را به انحصار خود درآورده‌اند.

💡 Along irrigation canals, salt cedar crowds out natives, sipping groundwater relentlessly while birds still nest in its feathery shade despite managers’ eradication plans.

در امتداد کانال‌های آبیاری، درختان سرو نمکی بومیان را بیرون می‌کنند و بی‌وقفه آب‌های زیرزمینی را می‌مکند، در حالی که پرندگان علیرغم برنامه‌های ریشه‌کنی مدیران، هنوز در سایه پرمانند آن لانه می‌کنند.

💡 Kayakers glided past salt cedar, the air smelling of sun-baked resin and silt as dragonflies sketched quick blue signatures over eddies.

کایاک‌سواران از کنار سرو نمکی به نرمی عبور می‌کردند، هوا بوی رزین و لجن پخته‌شده در آفتاب می‌داد، در حالی که سنجاقک‌ها با سرعت خطوط آبی‌رنگی را بر فراز گرداب‌ها ترسیم می‌کردند.

💡 For those of you keeping track at home, fire ants are one of the original nasty invasive species, up there with Dutch Elm Disease, salt cedar and dandelions.

برای آن دسته از شما که در خانه پیگیر هستید، مورچه‌های آتشین یکی از گونه‌های مهاجم و زننده اصلی هستند، در کنار بیماری نارون هلندی، سرو نمکی و قاصدک‌ها.

💡 Common yet non-native plants such as pampas grass, blue gum eucalyptus, wild fennel, Scotch broom and salt cedar (tamarisk) threaten our San Diego ecosystem.

گیاهان رایج اما غیربومی مانند علف پامپاس، اکالیپتوس صمغ آبی، رازیانه وحشی، جاروی اسکاتلندی و سرو نمکی (تاماریس) اکوسیستم سن دیگو را تهدید می‌کنند.

💡 Rangers burn salt cedar stands in mosaic patterns, then reseed with willow and cottonwood to nudge the river back toward complexity.

محیط‌بانان، درختان سرو نمکی را به صورت موزاییکی می‌سوزانند، سپس با بید و صنوبر دوباره بذرپاشی می‌کنند تا رودخانه را به سمت پیچیدگی سوق دهند.