Romance languages

💡 In Romance languages, including Spanish, French, Italian and Portuguese, the debate over gender-neutral terminology can be particularly fierce because all grammar is gendered.

در زبان‌های رومی‌تبار، از جمله اسپانیایی، فرانسوی، ایتالیایی و پرتغالی، بحث بر سر اصطلاحات بی‌طرف از نظر جنسیت می‌تواند به‌ویژه شدید باشد، زیرا تمام دستور زبان‌ها جنسیت‌محور هستند.

💡 Students of Romance languages discover cognates that feel like secret tunnels, carrying meaning under centuries of sound shifts and political upheaval.

دانشجویان زبان‌های رومی‌تبار، واژه‌های هم‌ریشه‌ای را کشف می‌کنند که مانند تونل‌های مخفی به نظر می‌رسند و در پس قرن‌ها تغییر آواها و تحولات سیاسی، معنا و مفهوم خود را حفظ می‌کنند.

💡 Knowing two Romance languages often unlocks a third, because grammar behaves like a family resemblance you notice once someone points out the eyes.

دانستن دو زبان رومی اغلب قفل زبان سومی را باز می‌کند، زیرا دستور زبان مانند یک شباهت خانوادگی رفتار می‌کند که وقتی کسی به چشم‌ها اشاره می‌کند، متوجه آن می‌شوید.

💡 Linguists map Romance languages along roads, rivers, and former borders, proving geography leaves fingerprints on phonology.

زبان‌شناسان با ترسیم نقشه زبان‌های رومی‌تبار در امتداد جاده‌ها، رودخانه‌ها و مرزهای سابق، ثابت می‌کنند که جغرافیا بر آواشناسی تأثیر می‌گذارد.

💡 Like other Romance languages, Spanish divides most endings of nouns into masculine o’s or feminine a’s.

مانند سایر زبان‌های رومی، اسپانیایی اکثر پسوندهای اسم را به o مذکر یا a مونث تقسیم می‌کند.

💡 Like other Romance languages, Spanish divides endings of nouns into masculine “o’s” or feminine “a’s”.

مانند سایر زبان‌های رومی، اسپانیایی انتهای اسم‌ها را به «o» مذکر یا «a» مونث تقسیم می‌کند.