retina

💡 The retina is a light-sensitive layer of tissue at the back of the eye responsible for receiving and processing visual information.

شبکیه یک لایه حساس به نور از بافت در پشت چشم است که مسئول دریافت و پردازش اطلاعات بصری است.

💡 Damage to the retina can feel like a curtain, which is why sudden floaters earn urgent calls.

آسیب به شبکیه می‌تواند مانند یک پرده احساس شود، به همین دلیل است که مگس‌پران‌های ناگهانی باعث تماس‌های فوری می‌شوند.

💡 In the retina, each receptor whispers to neurons, and somehow the brain hears “sunset, hurry.”

در شبکیه، هر گیرنده با نورون‌ها زمزمه می‌کند و مغز به نحوی این جمله را می‌شنود: «غروب آفتاب، عجله کن».

💡 The retina translates light into signals, and somehow those signals become faces we love and streets we miss.

شبکیه نور را به سیگنال تبدیل می‌کند، و به نوعی این سیگنال‌ها تبدیل به چهره‌هایی می‌شوند که دوستشان داریم و خیابان‌هایی که دلمان برایشان تنگ می‌شود.

💡 However, light passing through the ring itself is defocused slightly meaning that the peripheral retina gets a slightly blurred image.

با این حال، نوری که از خود حلقه عبور می‌کند، کمی دچار عدم تمرکز می‌شود، به این معنی که شبکیه محیطی تصویر کمی تار دریافت می‌کند.

💡 Artists study the retina indirectly, learning how edges and contrast trick it into cooperation.

هنرمندان به طور غیرمستقیم شبکیه را مطالعه می‌کنند و می‌آموزند که چگونه لبه‌ها و کنتراست، آن را به همکاری وادار می‌کنند.