Reszke

💡 Jean de Reszke looked magnificent and sang divinely.

ژان دِ رِشکه باشکوه به نظر می‌رسید و آوازی الهی می‌خواند.

💡 Recordings are scarce, so stories about Reszke pass like heirlooms, polished by time and affection.

صفحات ضبط‌شده کمیاب هستند، بنابراین داستان‌های مربوط به رِشکه مانند میراثی گرانبها، که با گذشت زمان و محبت جلا داده شده‌اند، از دست می‌روند.

💡 Critics wrote that Reszke made even encores feel considered, never pandering to applause.

منتقدان نوشتند که رِشکه حتی آهنگ‌های تکرارشونده را هم با دقت می‌نواخت و هرگز به تشویق‌ها اکتفا نمی‌کرد.

💡 The biography of Reszke evokes a golden age of opera, where breath control and velvet phrasing could hush a thousand-seat hall.

زندگینامه رِشکه یادآور عصر طلایی اپرا است، جایی که کنترل نفس و عبارات دلنشین می‌توانست یک سالن هزار نفره را ساکت کند.

💡 It was about the same time that I first heard Josephine de Reszke in Paris.

تقریباً همان زمانی بود که برای اولین بار صدای ژوزفین دِ رِشکه را در پاریس شنیدم.

💡 It was a great musical event when Jean de Reszke and Madame Nordica appeared as Tristan and Isolde.

حضور ژان دو رسکه و مادام نوردیکا در نقش تریستان و ایزولد، رویداد موسیقیایی بزرگی بود.