reserve buoyancy

💡 The recommendations included removing overhead canopies that could trap passengers as the boat sank and implementing a reserve buoyancy mechanism to keep the boats from sinking at all.

این توصیه‌ها شامل حذف سایبان‌های بالای سر بود که می‌توانستند مسافران را هنگام غرق شدن قایق به دام بیندازند و همچنین اجرای یک مکانیسم شناوری ذخیره برای جلوگیری از غرق شدن قایق‌ها.

💡 After the retrofit, the vessel gained reserve buoyancy without sacrificing stability, a rare and welcome trade-off.

پس از مقاوم‌سازی، کشتی بدون از دست دادن پایداری، شناوری ذخیره را به دست آورد، که یک معامله نادر و خوشایند است.

💡 We also reported then that the boats needed “reserve buoyancy,” such as foam or bulkheads, to help them stay afloat in adverse conditions.

ما همچنین گزارش دادیم که قایق‌ها به «نیروی شناوری ذخیره»، مانند فوم یا دیواره‌های محافظ، نیاز دارند تا در شرایط نامساعد روی آب بمانند.

💡 Kayakers learn that reserve buoyancy comes from sealed bulkheads and dry bags, not just optimism about weather.

کایاک‌سواران یاد می‌گیرند که شناوری ذخیره از دیواره‌های آب‌بندی‌شده و کیسه‌های خشک حاصل می‌شود، نه فقط خوش‌بینی در مورد آب و هوا.

💡 Their metal frame and heavy chassis and transmission combined with the lack of reserve buoyancy mean they sink quickly.

قاب فلزی و شاسی و گیربکس سنگین آنها همراه با کمبود نیروی شناوری ذخیره به این معنی است که آنها به سرعت غرق می‌شوند.

💡 Naval architects design hulls with ample reserve buoyancy so a ship remains afloat even when compartments flood.

معماران دریایی، بدنه کشتی‌ها را با نیروی شناوری ذخیره کافی طراحی می‌کنند تا کشتی حتی در صورت پر شدن محفظه‌ها از آب، شناور بماند.