razzia

💡 Historians parse records of a colonial razzia, careful with words that sanitize violence.

مورخان اسناد مربوط به یک دوره استعماری را بررسی می‌کنند و در به‌کارگیری کلماتی که خشونت را توجیه می‌کنند، محتاط هستند.

💡 The novel depicts a midnight razzia, doors and whispers mapping fear across alleys.

این رمان، راز و نیاز نیمه‌شب، درها و زمزمه‌هایی را به تصویر می‌کشد که ترس را در کوچه‌ها ترسیم می‌کنند.

💡 "They would only let me out of my tenancy if I found a replacement tenant," Razzia says, adding that it was difficult to find anyone to take on the flat during lockdown.

راضیه می‌گوید: «آنها فقط در صورتی اجازه می‌دادند از اجاره‌ام خارج شوم که مستاجر دیگری پیدا کنم.» او می‌افزاید که پیدا کردن کسی برای اداره آپارتمان در دوران قرنطینه دشوار بود.

💡 Razzia has since asked her estate agent if she could exit the tenancy agreement, as she's spending £700 per month on rent and bills on a property she hasn't been living in.

از آن زمان، رازییا از مشاور املاک خود پرسیده است که آیا می‌تواند از قرارداد اجاره خارج شود، زیرا او ماهانه ۷۰۰ پوند برای اجاره و قبوض ملکی که در آن زندگی نکرده است، هزینه می‌کند.

💡 Journalists avoid glamorizing any razzia, foregrounding civilians who live with aftermaths.

روزنامه‌نگاران از بزرگنمایی هرگونه جنجال و هیاهو و برجسته کردن غیرنظامیانی که با پیامدهای آن زندگی می‌کنند، اجتناب می‌کنند.

💡 "That was the first razzia I saw, too. I passed it on the street. Someone told me later those men were executed."

«اون اولین رازیانه ای بود که من هم دیدم. تو خیابون از کنارش رد شدم. یه نفر بعداً بهم گفت که اون مردها اعدام شدن.»